Prolog

Biały puch otulił całe miasteczko -  to tak jakby ktoś zrzucił wielki, przejżyście biały płaszcz, który zakrył ulice i domy w mieście. Białe okruchy spadały z nieba, opadając delikatnie na idealnie gładką pieżynę. Ścieżki były już wydeptane, głównie przez dzieci cieszące się pierwszymi opadami śniegu, ale zostały też takie, które w żaden sposób nie zostały naruszone i błyszczały się niczym maleńkie brylanciki zebrane w kupkę. Lampki na domach lśnią niczym gwiazdy na niebie, które rozświetlają cały ten piękny krajobraz, a w sklepach aż roi się od przepięknych dekoracji świątecznych, które uzdobią każde mieszkanie. Od bałwanków z porcelany, po renifery z drewna. W powietrzu czuć unoszący się zapach biszkoptu roznoszący się po okolicy. Dorośli mają pełne ręce roboty, ale na ich twarzach często wita uśmiech, w tym okresie każdy powinien sie uśmiechać.
- dałabym wszystko za święta z rodziną.
- a tu czegoś Ci brakuje?
- tak, magii świąt.
- serio wierzysz w bajki?
- a gdybym wierzyła?
- sama sobię odpowiedz na to pytanie.
Nic nie odpowiedziała, odgarnęła blond kosmyk włosów za ucho i przyglądała się białemu krajobrazowi za oknem.
___________________
Tak zapowiada się prolog, nie będę się tu o nim rozpowiadał, wy ocenicie.
Wiem, wiem, że do świąt jeszcze może i daleko, ale ja zawsze bardzo szybko zaczynam przygotowania do Bożego Narodzenia.
Rozdział. 1 pojawi się może nie tak prędko, ale w następnym tygodniu powinien być.